Środki mające na celu zmniejszenie kosztów wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej cz.III łączność elektroniczna



Sprawozdawca E. Herczog: Brak dostępu do szerokopasmowego Internetu, to jedna z przyczyn migracji do dużych miast. W ciągu najbliższych lat temat ten stanie się jeszcze ważniejszy. Spoczywa na nas odpowiedzialność, żeby obywatele mogli mieć dostęp do łączności elektronicznej, niezależnie do miejsca ich zamieszkania. Ostatnia sesja plenarna, która odbędzie się w marcu będzie ostatnim momentem, żeby zająć się tą kwestią, dlatego harmonogram jest bardzo napięty w tym zakresie. Poprawki można składać do 3 października, powinien to być termin wystarczający, 27 listopada odbędzie się głosowanie. Komisja przeanalizowała, jakie są największe przeszkody w rozbudowie sieci internetowej. Wniosek wypływa taki, że należy stworzyć odpowiedni model, który skłoni do inwestowania w sieć, tak jak to ma miejsce w przypadku energii elektrycznej. Dla wszystkich jest jasne, że to dobry pomysł. Sektory, które chcemy skłonić do współpracy, to sektor wody pitnej, transportu oraz energii. Każdy z nich ma swe własne przepisy, stąd trzeba dostrzegać pewne wyzwania. Będziemy zmuszeni przeanalizować znaczenia pewnych sformułowań, gdyż dla energii elektrycznej może mieć on inne znaczenie, niż dla sieci szerokopasmowej. Trzeba szanować także prawo własności, dlatego jeśli ktoś planuje jakiś inwestycje, powinien to czynić w zgodzie z tym, co powstało w innych sektorach. Bolączką jest fakt, iż brak jest spisu infrastruktury, którą dysponujemy w Europie. W niektórych miastach to funkcjonuje, ale w większości brak takiego zmapowania. Naniesienie na mapę takich inwestycji w całej Europie powinno być obowiązkiem.

G. Hokmark: Cały czas pozostajemy w tyle za innymi regionami świata, jeśli idzie o dostęp i działanie Internetu szerokopasmowego. Rok temu Europa miała tylko 4,5 % użytkowników szerokopasmowego łączy, gdzie w USA, wskaźnik ten kształtuje się na poziomie kilkudziesięciu procent. UE musi zapewnić sobie oprócz dostępu do sieci, także większą przepustowość. Z funduszy unijnych trzeba zapewnić jak najszybsze zakładanie sieci. W obecnym brzmieniu przepisy, nie pozwoliłyby na pewnie działania. Art. 6 i 7 stanowi przeszkodę dla metod wykorzystywanych, np. w Szwecji, dotyczących otwartości światłowodów. Wszystkie państwa muszą redukować koszty jak i podnosić tempo prac zakładania światłowodów. Warto pomyśleć, czy rozporządzenie nie powinno się stać dyrektywą. Otwartość także jest pożądana. Państwa członkowskie powinny korzystać ze swych uprawnień w otwarty sposób.

P. del Castillo Vera: Widać nawrót, falę ze strony Komisji na tematy z zakresu świata cyfrowego. Aby wszystko było realizowane, potrzeba dostępu do sieci, inaczej trudno byłoby wdrażać projekty, które mamy na stole. Poprawki 4, 7, 17, 18 na pewno ułatwią otrzymywanie zezwoleń na budowę pewnych obiektów, wraz z wprowadzeniem wzajemności. 14 poprawka, to wzmocnienie niezależności regulatorów krajowych. Trzeba przeanalizować konsekwencje biurokratyczne, pamiętać o datach, które występują w agendzie cyfrowej. Poprawka nr 20, w której jest mowa o budynkach publicznych, obligowałaby do zainstalowania w takich obiektach punktu dostępności do sieci.