Identyfikacja elektroniczna i usługi zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym cz.II łączność elektroniczna



J. P. Audy: W aspekcie konkurencyjności, temat którym się zajmujemy jest niesłychanie ważny. W art. 10 rozporządzenia zaproponowano, by usługodawcy spoza UE mieli swobodny dostęp do unijnego rynku, oczywiście po implementacji obowiązujących standardów. Jednocześnie należy przewidzieć możliwość odmowy świadczenia usług w przypadku podejrzenia łamania prawa, w tym działań nielegalnych związanych ze składaniem podpisów elektronicznych. W art. 20. proponowana jest zmiana by podpis elektroniczny nie był jednoznaczny z podpisem ręcznym, powinien stanowić jedynie założenie ekwiwalencji. Podpis ręczny powinien mieć prymat nad podpisem elektronicznym. To założenie powinno być oczywiście terminowe, do czasu uznania całkowitego bezpieczeństwa.

Przedstawiciel Komisji Europejskiej: Parlament zdaje się wyczuwać i rozumieć intencje Komisji Europejskiej. KE podziela większość propozycji i poglądów zaproponowanych w poprawkach. Najważniejsze, by nie utracić ducha założeń rozporządzenia. Podnoszona kwestia różnic między identyfikacją, a uwierzytelnianiem wymaga doprecyzowania. Tu rozporządzenie nie ma ambicji w zakresie walidacji tych samych procesów w świecie elektronicznym. Przygotowywane rozporządzenie ma zapewnić minimalne reżimy prawne, które pozwolą uznać środki identyfikacji elektronicznej działające w państwach członkowskich UE za w pełni funkcjonalne. Kiedy to nastąpi, obywatele całej UE będą mogli korzystać z tych systemów niezależnie od miejsca zamieszkania. Ważne jest zapewnienie działania interoperacyjnej platformy, obywatele muszą mieć swobodę w zakresie stosowania usług elektronicznych, tu jednak czekają nas kolejne analizy. Kontrola identyfikacji elektronicznej obejmuje też kwestie bezpieczeństwa. Podkreślić trzeba, że strony które biorą udział w transakcjach są odpowiedzialne za jej bezpieczeństwo. Rozporządzenie zostawia dużo swobody obywatelom, ale w zakresie łączności elektronicznej sektora publicznego państwa muszą wybrać konkretne rozwiązania.

M. Ulvskog: Zgoda jest co do kompetencji kontrolnych, potrzeba tu jest wyraźnej poprawy, należy rozmawiać o rozwiązaniach w zakresie usług zaufania, przede wszystkim w zakresie zarządzania nimi. Współpraca z INCO będzie bardziej intensywna.